MaarOokIk blogs

Foto bij het blog

Waarom ik burn-out-coach geworden ben en wat ik jou te bieden heb

10:50 uur @ 23-03-2019 - directe link

Ik vind dat er in Nederland in de zorg op mentaal gebied nog een hoop tekort wordt geschoten. De juiste hulp krijgen is geen simpel pad dat klaarligt voor je om te bewandelen. En als je wel wordt door gestuurd naar iemand die echt weet wat een burn-out is en hoe je het moet aanpakken, dan loop je tegen wachtlijsten aan.

In die tussentijd bungelen mensen maar wat rond in hun eigen bubbel waar soms de gevolgen niet van te overzien zijn. Je staat er voor je gevoel helemaal alleen voor en het maakt je soms bang omdat je jezelf ook niet meer herkent en je dingen niet meer kan; zowel mentaal als lichamelijk. Je wereld lijkt in elkaar te storten en je bent bang dat dit nooit meer goed komt. Ik heb dit zelf ook van dichtbij meegemaakt. Ik heb zelf niet een burn-out gehad, maar mijn partner een aantal jaren geleden wel. Helaas is er sindsdien nog maar weinig veranderd in de reguliere zorg.

Niet alleen de persoon met een burn-out dwaalt wat rond in zijn of haar eigen wereld, maar ook het hele gezin en alle naasten staan er omheen te bungelen. Ook zij hebben vaak geen idee hoe het nu verder moet en wat juist is en wat niet. In de tijd dat ik er als partner mee te maken kreeg van heel dichtbij, liep ik hier precies tegen aan.

Mijn man kreeg na maanden eindelijk de juiste hulp. Maar ik als partner moest het maar uitzoeken met de kinderen. Ik voelde mij in die tijd zo enorm alleen. Alles kwam op mijn schouders en moest alle ballen maar zien hoog te houden. Ik had geen idee hoe ik met mijn partner om moest gaan. Ik deed uiteraard enorm mijn best, maar echt resultaat had het niet. We vervreemden echt even van elkaar. Ik zou willen dat ik in die tijd zijn gedachten kon lezen of dat er iemand was die mij kon vertellen wat ik in die tijd juist wel of niet moest doen. Of dat er vaker iemand was die aan mij vroeg: “Gaat het wel? Red jij het wel?”, en even wat van mij overnam.

Er om vragen voelde als falen dus dat deed ik niet. Nee, ik stond er helemaal alleen voor met twee kleine kinderen die ook het verwerkten op verschillende manieren en erg van slag waren. Hun papa die altijd met hun speelde en plezier maakte kon niet eens meer een uur beneden zijn. Hij was op. Er was ook zo weinig bekend over wat een burn-out is, dat mijn omgeving mij ook niet kon steunen op een manier die ik toen wel kon gebruiken en nodig had.

Natuurlijk waren er wel een aantal mensen die aan me vroegen hoe het met me ging en bij enkele vriendinnen heb ik heus wel een traantje kunnen laten, maar veel mensen dachten blijkbaar dat het een soort griep was en het met een week wel weer over zou zijn. Of dat het niet zo’n impact heeft op het hele gezin en men leefde gewoon hun eigen leventje door zonder om te kijken. Men vond het ook maar gek als ik weer alleen kwam op een feestje en dan waren ze verbaasd als ik vertelde dat dit even niet voor mijn man ging lukken.

Toen ik ook nog besloot om op vakantie te gaan met twee kinderen en een tent verklaarden ze mij helemaal voor gek

Terwijl dat, denk ik, misschien wel de redding is geweest van mijn huwelijk. Even allemaal een eigen ruimte, dat gaf ons rust. Ook al was het een vreselijke vakantie in een tentje met twee kleine kinderen bijna wegstromend door de regen. Ook al was ik helemaal alleen, toen de kindjes sliepen, ik heb toen ook echt mezelf leren kennen. Alleen zijn, gaf rust en zorgde dat ik mij weer kon opladen om een week later er weer te kunnen zijn voor mijn man.

Gek genoeg voelde ik heel veel onbegrip van mensen om mij heen. Niet kwaad bedoeld, maar gewoon uit pure onwetendheid of ongemak. Later kreeg ik van mensen te horen: “Sorry, dat ik er niet was, maar ik wist mij geen houding te geven.” of “Ik wilde je niet tot last zijn door vragen te stellen.

Toen mijn man hersteld was na maanden was alles anders. We moesten weer elkaar leren begrijpen en naar elkaar toe groeien. Gelukkig is onze liefde nooit weggeweest alleen wat beschadigd en lukte het ons om elkaar weer echt te kunnen zien en te waarderen. We zijn nu sterker dan ooit samen en daar zijn we de burn-out dankbaar voor. Hahaha, we hadden nooit gedacht dat we dat ooit zouden zeggen.

Daarna wist ik wat ik wilde gaan doen met dit “grijze gebied”

Ik ben mij gaan verdiepen in burn-out en heb mij vervolgens omgeschoold tot burn-out-coach. Dit is mijn nieuwe missie. Mensen helpen die bungelen in een heel moeilijke tijd. En niet alleen de mensen met een burn-out, nee, aan het hele gezin wil ik een bijdrage leveren. Ik wil mensen ondersteunen zodat ze niet van elkaar vervreemden, maar juist er samen sterker uit gaan komen.

Ik wil de partner steun, uitleg en motivatie geven. Het is een tijdelijk situatie en de partner moet vooral ook aan zichzelf mogen en kunnen denken, ook al stort hun wereld in en is alles anders op dat moment. Een burn-out heb je niet alleen, dat heb je samen. Dat wordt vaak vergeten, het hele gezin lijdt eronder.

Wat heb ik te bieden?

Mensen met een burn-out

Ik kan je begeleiden vanaf het moment dat de tekenen beginnen tot en met dat je weer je leven kunt oppakken. Als we er op tijd bij zijn, dan is de kans groot dat een tandje minder hard lopen de eerste stap is. Op het moment dat jij er toe in staat bent, gaan we samen bekijken wat de oorzaak is en waarom je je nu zo voelt.

Ik ben geen voorstander van diep graven in je verleden, dus dat zal ik ook niet heel veel doen. Ik ben meer voorstander van patronen doorbreken in het hier en nu en naar de toekomst kijken. We kijken naar jouw karakter: wat zijn jouw sterke kanten en wat zijn jouw valkuilen? Ik kan jou coachen in deze tijd en dat doe ik niet alleen uit een boekje of alleen volgens bepaalde richtlijnen, maar ik kijk echt naar jou als persoon en kijk samen met jou welke manier van coachen het beste voor jou werkt.

De partner van iemand met een burn-out

Als partner moet je alle ballen hooghouden en mis je je partner enorm. Je moet maar toekijken hoe je geliefde in de knoop zit met zichzelf. Ik kan in deze tijd een luisterend oor zijn; even een onafhankelijk persoon waar je alle gevoelens die je hebt bij kan uiten. Ik kan je adviezen geven hoe je ermee om kan gaan. Ik kan je uitleggen welke fase je partner op dit moment doormaakt. Maar ik kan je vooral licht laten zien aan het einde van de tunnel en leren hoe je er voor je geliefde kan zijn en vooral ook hoe je jezelf niet vergeet en goed voor jezelf blijft zorgen zonder onnodige schuldgevoelens.

Ik weet hoe jij je voelt, omdat ik ook in jouw schoenen heb gestaan. En vind jezelf nou niet zwak omdat je ook hulp zoekt. Want je bent juist heel sterk en krachtig, omdat jij ervoor kiest dat je ook ergens een uitlaadklep mag hebben. Ik had gewild dat er in mijn tijd iemand was waar ik dit bij kon, dan had ik daar zeker gebruik van gemaakt.

De omgeving van iemand met een burn-out

Als omgeving (vrienden, familie, misschien wel collega’s) moet je ook vaak maar toekijken hoe soms een heel gezin waar je veel om geeft te maken krijgt met een burn-out. Ik bied jullie een avond of een dagdeel aan speciaal voor je eigen groepje mensen waar ik (burn-out-coach) jullie samen met mijn partner (ervaringsdeskundige) alles ga vertellen over wat een burn-out is en wat dat betekent voor het gezin. Ook leren jullie hoe jullie ermee om kunnen gaan en wat juist de dingen zijn die je beter niet kunt doen.

Er is tijdens deze sessie ruimte om vragen te stellen over waar jullie nu tegen aanlopen. Als jullie deze avond / dit dagdeel hebben gevolgd, heb je meer kennis over burn-out en zullen jullie beter de juiste steun kunnen bieden aan het gezin.

Wees niet bang om te investeren in jezelf en je partner

Mijn coachingssessies worden helaas niet vergoed door de zorgverzekering. Ik kan niet in jouw portemonnee kijken, maar wees niet bang om in jezelf te investeren. De investering in de juiste begeleiding in dit proces (of je nou partner bent, zelf een burn-out hebt of iemand uit de omgeving bent) helpt je voor nu en in de toekomst. Het kan wellicht wel je relatie of je huwelijk redden of het kan ervoor zorgen dat je jezelf niet verliest in deze tijd.

Je zal dit meenemen in de rest van je leven. Ik weet zeker dat je hier heel veel uit gaat halen en ik denk dat daar geen waarde aan te hangen is.

Ik hoop met dit blog mensen over de streep te hebben geholpen. Je hoeft niet alles alleen te doen. Wie weet ontmoeten wij elkaar binnenkort. En mocht je nog vragen hebben naar aanleiding van dit blog, neem dan gerust contact met mij op.

Veel liefs Debbie Pouwels