Een dame in een groene jurk die uitgeput op de bank ligt.
Een vrouw die tot rust komt met een kopje thee.
Een jonge dame die in haar bed weggekropen is.

Leven met chronisch ziek zijn

Chronisch ziek zijn kan je zijn door vele ziektes die niet meer weggaan. Ze uiten zich heel verschillend, maar er zijn wel overeenkomsten: je kan dingen niet meer die je voorheen wel deed. Je wereld wordt kleiner en je moet er een weg in vinden om ermee te kunnen leven. Een uitspraak die je waarschijnlijk ook wel veel te horen hebt gekregen van de artsen waar je bij gelopen hebt of misschien nog bij loopt: "Leer er maar mee leven.", tja, dat is makkelijker gezegd dan gedaan, daar weet ik zelf persoonlijk ook alles van.

Ik heb het syndroom van Tietze (reumatische aandoening). Toch is mij gelukt om ermee leren te leven. Dan zeg ik niet: "Jeeh, ik sta elke dag happy op en zie de dag met een glimlach tegemoet!" Nee, er zijn dagen bij dat het gewoon echt vreselijk is, je het even niet meer ziet zitten, je het liefst je dekbed over je hoofd heen trekt en je simpelweg de kracht niet hebt om aan de dag te beginnen door pijn of een andere oorzaak.

Bij mij begon de acceptatie door te accepteren dat er ook dagen mogen zijn dat het wel je dag beheerst, zodat ik daardoor weer de kracht kon verzamelen om de volgende dag alles weer wat positiever te zien. Ik denk nu: "Morgen weer een dag met nieuwe kansen", en geef mijn lijf de rust die ze vraagt. Ja, er zijn dingen die niet meer lukken. Maar er zijn ook genoeg dingen die je wel kan. En als je dat meer ziet door 'outside the box' te kunnen denken, dan kan je ook ruimte scheppen in je blikveld en zoeken naar nieuwe mogelijkheden, talenten en interesses in jou waarvan je zelf nog niet wist dat je ze in je had.

Denk outside the box en deuren gaan voor je open. Dat beloof ik je, want zo werkt het. Je ziet dingen en mogelijkheden die je eerst niet kon zien, dus ook kansen en mogelijkheden die op je pad komen kon je niet zien.

Dat outside the box kijken en je blikveld positiever maken is niet makkelijk. Maar wel mogelijk. Er zit zoveel meer in jou. Waarom zou je jezelf op laten sluiten in je lijf? Waarom zou je jezelf laten isoleren? Zonde toch? Je moet nooit vergeten dat je altijd zelf aan het roer staat van je eigen schip.

Mocht je nou op dit stuk vastlopen en het even niet meer ziet zitten en je jezelf echt slachtoffer voelt en er zelf niet meer uit komt. Laat mij je dan coachen. Ik kijk er naar uit om samen met jou te gaan ontdekken wat er nog meer mogelijk is voor jou. Het lijkt me leuk om te kijken wat jouw talenten zijn en wat jouw opties zijn om weer een blijer mens te kunnen zijn die nog een leven heeft naast chronische ziek zijn.

Misschien kan jij daar juist wel je kracht uit halen. Ik wil je begeleiden om een goed balans te vinden in jouw leven tussen je ziekte (en wat daar voor nodig is) en je mentale behoeftes. Wanneer moet je wel luisteren naar je lijf en wanneer moet je voorbereiden en accepteren dat je er een rebound effect voor terug krijgt maar wel een te gekke dag voor hebt terug gehad waar je energie van krijgt? Waar ligt die balans en grens? Zoveel vraagstukken waar ik heel graag samen met jou naar wil kijken.

Vóór jou heb ik al meer mensen met succes mogen coachen. Ik kijk er naar uit om ook samen met jou te bekijken of ik ook wat voor jou kan beteken. Beter maken kan ik je helaas niet, maar mentaal meer laten genieten en laten groeien in omdenken en positief denken wel, zodat je weer van het leven kan genieten. Bel of mail mij gerust voor vragen en maak een afspraak voor een gratis intakegesprek om te kijken of we samen een klik hebben om aan de slag te kunnen gaan. Ik kijk uit naar een ontmoeting met jou.

Een vrouw die weer kan lachen.
Geef nooit op.
De vrouw die weer een studie heeft opgepakt.