MaarOokIk blogs

Foto bij het blog

Waarom is je het toch zo moeilijk om eigen keuzes te maken?

14:57 uur @ 24-06-2019 - directe link

Ik denk dat dat komt omdat het veiliger voelt om keuzes te maken die gesteund worden door je omgeving. Of door het grote merendeel van de mensen. Als je eigen keuzes maakt en meer luistert naar jezelf kan je je ook heel alleen voelen. Er zijn maar weinig mensen die altijd al echt eigen keuzes maken voor zichzelf zonder te veel invloed en begrip voor haar / zijn omgeving te hebben. Vaak leer je daaraan werken op een latere leeftijd. Dan heb je ook al heel wat mensen om je heen verzameld. Mensen die denken je te kennen; mensen die jij jouw vrienden noemt, je maatjes of misschien wel je beste vriendin.

Maar als jij besluit, door wat voor reden dan ook: “Ik wil meer doen wat ik wil, mijn dromen na jagen, mijn passies volgen, mezelf gaan ontdekken.”, oftewel liever voor jezelf zijn, dan ervaar je weerstand. Mensen denken je te kennen omdat je onbewust en bewust niet echt jezelf heb laten zien, je hebt niet laten zien wie jij echt bent en waar je voor staat.

Er komt verschuiving in je gevoel en in de banden met je omgeving

Misschien merk je wel dat je de taal niet meer spreekt van een vriendin waar je heel close mee bent. Misschien kom je erachter dat je heel anders over dingen denkt en je merkt dat je minder raakvlakken hebt. Of misschien ontstaan er irritaties. Maar het doet vooral ook pijn, want je wil heel graag je eigen weg inslaan, maar je wil ook niet mensen om je heen verliezen. En dat is vaak het moment waar het op aankomt: ga je voor zelfliefde en dichtbij jezelf blijven en jezelf echt laten zien aan de buitenwereld? Wat je echt heel veel oplevert, rust, zelfliefde en in het reine zijn met jezelf. Of kies je ervoor om bij het oude te blijven uit angst te verliezen wat je nu hebt en daardoor heel regelmatig “nee” te zeggen tegen jezelf en daardoor jezelf tekort schiet?

Het blijft lastig en 100% alleen keuzes maken voor jezelf zou ook niet goed zijn. Ik denk dat van alle keuzes die je maakt in je leven toch wel 80% keuzes moeten zijn die jouw eigen gevoel moeten zijn en niet omdat je een ander, respect of steun nodig hebt. En weet je? Er zijn zat mensen die grotendeels bij jou als persoon passen alleen die moet je om je heen zien te krijgen. Of misschien krijg je wel verdieping met mensen die je nu om je heen hebt uit een onverwachte hoek, juist omdat er meer gesprekstof tot stand komt omdat je met elkaar over dingen kan sparren, elkaar nieuwe inzichten kan geven of elkaar aan het denken kan zetten.

Ik weet hoe het is om die verandering door te maken

Bij mij was de aanleiding tot veranderen mijn ziekte. Ik heb minder energie en minder actieve tijd dan een gezond persoon. En nee, ik vind mezelf niet zielig, maar ik heb wel gemerkt dat ik mijn energie en tijd maar één keer kan uitgeven en weinig reserves heb om daar overheen te gaan.

Ik ben een geboren ‘pleaser’. Ik houd van mensen en zie ook graag de mensen om mij heen gelukkig, Dus wat deed ik? Ik hielp mensen ook om zich gelukkig en geliefd te laten voelen. Een eigen mening had ik wel, maar eigen grenzen had ik te weinig. Geloof mij, dat is dus een behoorlijke uitdaging met mijn beperkte energie. Kort gezegd was ik zo druk met anderen het naar hun zin te maken dat ik geen ruimte pakte voor mijn eigen keuzes. Ik paste mij makkelijk aan, dus ik maakte daar ook gebruik van.

Vaak vroeg ik: “Wat wil jij?”, en als dat even kon dan wrong ik mij in alle bochten om aan die persoons wensen te voldoen. Dat brak mij uiteindelijk op.

Sinds ik meer van mijzelf ben gaan van houden, besef ik dat ik mijn energie maar één keer kan uitgeven en dat het is zoals het is. Ik heb niet de illusie dat er wonderen gaan gebeuren. En ik dus zelf aan mijn eigen stuur moet gaan staan als ik wil dat dit verandert.

Ik heb heel bewuste keuze gemaakt

Ik kies meer voor mezelf en ga meer mijn eigen behoeftes en passies volgen. De tijd die overblijft verdeel ik over de mensen die mij lief zijn en vice versa. Maar dat betekende voor mij ook veel meer weerstand dan ik van te voren had gedacht. Ik voldeed niet meer aan de verwachtingen van mensen om mij heen waarvan ik dacht dat zij mijn vrienden waren. Ik voelde mij soms een vreemde in mijn eigen gedachtes maar tegelijk ook vrij. Dus heel dubbel. Ik merkte dat ik meer energie kreeg en ik merkte dat er andere mensen op mijn pad kwamen die mij veel meer aanvulden en aanvoelden.

Het werd gelijkwaardiger. Dat klinkt hard, maar ik ben ook echt mijn eigen leven gaan reorganiseren. Dat kon niet anders, want ik wilde zelf dingen omgooien en anders gaan doen. Dus ik moest mijn tijd anders inrichten en nieuwe keuzes maken. Ik ben nu een paar jaar verder en voel mij als een vis in het water. En ik merk ook dat ik het heerlijk vind om minder mensen om mij heen te hebben die ik  allemaal moet onderhouden. Ik denk nu wel eens: “Waar heb ik de tijd vandaan gehaald? En wat deed ik mezelf tekort destijds.

Begrijp mij niet verkeerd, ik heb genoeg vriendinnen die ik voor geen goud wil verliezen, maar ik ben ook blij dat ik er ook een stuk minder over heb. Dat scheelt mij een hoop energie en de mensen die ik nu nog om mij heen heb, geven mij ook de ruimte die ik nodig heb en steunen mij in de keuzes ook als ik anders denk dan zij. Zij hebben geen verwachtingen die ik niet waar kan maken, hoe fijn is dat? Echt jezelf zijn en tijd en liefde doorbrengen met mensen die jou echt zien. En dat begint bij keuzes te maken voor jezelf en door jezelf te gaan ontdekken.

Dat gun ik jullie ook. Ga jezelf ontdekken en durf te laten zien wie jij bent en vandaaruit keuzes te gaan maken die jou echt passen.

Veel liefs Debbie Pouwels