MaarOokIk blogs

Foto bij het blog

Waarom is geven makkelijker dan ontvangen?

18:50 uur @ 20-01-2019 - directe link

Ik heb hier zelf heel lang over nagedacht, omdat ik er zelf ook vaak tegen aanloop dat ik heel goed kan geven, maar ontvangen voor mij soms nog een uitdaging is. Het gaat mij steeds beter af, maar daar heb ik hard aan gewerkt en ik werk daar soms nog steeds aan.

Tegenwoordig kan ik het wel accepteren wanneer iemand mij spontaan een bloemetje of complimentje geeft of iets voor mij wil betalen. Dat heb ik moeten leren, want ik voorheen wilde ik alles betalen en gaf ik de complimentjes. Wanneer iemand voor mij wilde betalen, dan weigerde ik dat gerust; ik stopte het terug in iemands tas of ik maakte het geld over naar zijn of haar rekening. Wanneer ik een compliment kreeg, dan gaf ik heel snel een compliment terug, zodat het niet te lang over mij ging.

Hedendaags zeg ik: “Dankjewel, dat vind ik lief!”, en neem het aan. Tegenwoordig kan ik de boodschap ook echt ontvangen. Misschien herken je jezelf wel in mijn verhaal, omdat jij ook beter kan geven dan ontvangen. In dit blog neem ik je mee in mijn verhaal en waarom er (volgens mij) mensen zijn die beter kunnen geven dan ontvangen. Daarnaast geef ik wat tips over hoe je daar als gever beter mee kan omgaan.

Geven wordt positief beloond door de omgeving

Geven wordt als iets moois gezien. Je krijgt positieve aandacht. Men reageert met: “Wat lief dat je dat doet!” of andere positieve woorden en daar groeien wij mensen toch van? Want ja, iets goeds doen, wordt gezien als een goede daad en (wees eerlijk tegen jezelf) het voelt ook als voldoening. Je voelt je meer geliefd of misschien wel een beter mens wanneer je geeft aan een ander.

Als ontvanger word je anders gezien dan de gever

Mensen willen niet dat je medelijden hebt hen. Mensen willen niet het gevoel hebben dat ze hulpbehoevend zijn en dus afhankelijk zijn van een goede daad van een ander. En dan niet te vergeten: wanneer je moet ontvangen, ben je de controle kwijt. Je weet niet wat je krijgt of wat het met je doet. Je moet de controle loslaten en je voelt je daardoor heel kwetsbaar. Ook sta jij als ontvanger in het middelpunt en dat is iets wat voor jou waarschijnlijk heel ongemakkelijk kan voelen.

Je staat veel liever aan de andere kant en ben je zelf de gever. Want als gever kan je wel een inschatting maken wat er gaat gebeuren en als ontvanger heb je daar veel minder invloed op. Hulp aannemen kan ook als falen voelen, want je hebt het idee dat je het zelf had moeten kunnen. Nu weet ik dat dit jouw eigen interpretatie is en dat het omgekeerde juist waar is.

Hulp aannemen is juist niet falen. Jezelf kwetsbaar opstellen, kan een verrijking zijn in jouw ontwikkeling. Wees eens eerlijk tegen jezelf: niemand kan alles alleen en niemand is overal even goed in. En niet te vergeten: hoe gaaf is het als je van een vriendin of vriend die je kan vertrouwen iets kan leren of samen van elkaar kan leren? Ook al moet je je daar heel kwetsbaar voor opstellen?

Aan diezelfde vriend(in) kan jij vast wel weer wat anders leren waar zij of hij hulp bij kan gebruiken en jij de handvaten voor weet. Mijn advies luidt: “Wuif de hulp niet te snel weg.”

Twee gevers + geen ontvangers = een uitdaging

Hieronder beschrijf ik een casus uit mijn eigen leven.

Ik heb een hele lieve vriendin in mijn leven die net zo als ik een echte gever is. We wonen niet bij elkaar om de hoek, maar we zien elkaar gelukkig wel elke maand en we spreken elkaar wekelijks. We zijn echt elkaars steun en toeverlaat waar het maar mogelijk is. Via de post sturen we regelmatig een kaartje of iets liefs om te laten weten dat we aan elkaar denken. Zoals je dan vast wel kan begrijpen, willen we dan de korte tijd die we met elkaar hebben goed benutten, omarmen en er alles uithalen.

We waren jaren geleden allebei ontzettend goed in geven, maar ontvangen was toch wel wat anders. Wanneer we dan samen gingen lunchen of een dagje uit gingen, stonden we allebei direct klaar om voor elkaar te betalen. We wilden allebei heel graag geven. Wij wilden zorgen voor de ander; niet alleen financieel, maar ook emotioneel. Bewust of onbewust wilden we te graag dat die weegschaal stiekem onze eigen kant op hing. Dat slaat natuurlijk nergens op, maar dat zijn de gedachten van een echte gever.

Niet kunnen ontvangen was een persoonlijke issue dat niets met onze vriendschap te maken had, maar met onze eigen ontwikkeling. Zij had dit patroon eerder door dan ik. Zo zei ze: “Joh, neem nou gewoon eens wat aan, ontvang gewoon!”. Het werd irritant dat we beiden niet konden ontvangen. Onze geversmentaliteit en het niet kunnen ontvangen, begon te botsen. Ook gaf zij regelmatig complimenten en ik wuifde dat dan weg, terwijl ik haar ook complimenten gaf en zij het gelukkig al wel kon ontvangen. Waarom kon ik het dan niet zelf ontvangen?

We wilden gelijkwaardig zijn, maar als je je niet kwetsbaar opstelt dan ben je niet gelijkwaardig. Als jij alleen wil geven en niet wil ontvangen, dan is het niet gelijkwaardig, dan is het scheef. Al voelde dat voor ons niet zo. We hielden samen ontzettend veel verbinding met elkaar, omdat we in hetzelfde proces zaten van onze persoonlijke ontwikkeling en omdat we met elkaar in gesprek bleven. We werden niet blind door dat proces, maar juist heel bewust van wat we deden en wat de ander deed. We spiegelden elkaars gedrag. Soms is het makkelijker om dan je eigen patronen te herkennen, dan wanneer het rechtstreeks tegen je wordt gezegd.

Wij hebben samen deze ontwikkeling doorgemaakt en dat heeft ons heel veel gebracht. Ik ben haar daar heel dankbaar voor. Soms ontmoet je gewoon mensen in je leven, die je helpen om jezelf verder te ontwikkelen.

Ken jij ook iemand waar je samen mee kan groeien?

Ken je iemand waarmee je samen kan groeien? Pak het dan samen aan, want dat is echt een heel mooi cadeau! Een cadeau dat je later ook weer kan helpen in andere relaties en vriendschappen. Je kan iemand anders die nog niet kan ontvangen, leren om te ontvangen. Dit kan je doen door geduld en begrip te hebben en vooral door samen in gesprek te blijven over wat dingen met je doen en wat je opvalt op dit vlak. Doe dit zonder je persoonlijk aangevallen te voelen, er is een kans dan het anders loopt dan je verwacht.

Vertel hem of haar jouw eigen proces. Soms is dat al voldoende om iemands anders proces op een hele natuurlijke wijze ook in werking te stellen. Maar onthoud: een ieder heeft recht op zijn of haar eigen proces, eigen snelheid en keuzes. Werkt het uiteindelijk niet? Laat het dan los. Voor jullie beiden is dat dan het beste.

Het is een cirkel waar je rondjes in blijft lopen. Ieder mens wil eigenlijk soms ook wel de hulp van een ander, alleen niet ieder mens kan dat goed ontvangen. Wel weet ik nu dat als je het (ontvangen) blijft afhouden je er ook mensen door verliest. Ook wanneer jij steeds geeft aan iemand en diegene niet kan ontvangen, dan is er een kans dat jullie verbinding verbroken wordt. Als je het niet samen kan doorbreken door erover te praten dan gaat de gever zich er uiteindelijk in verliezen door er in door te slaan of er zat van te raken en afstand van je te nemen.

Ook de ontvangende persoon kan zich eraan storen, omdat het haar of hem misschien wel verstikt of omdat er te weinig ruimte is om wat terug te doen. Je moet er samen een juiste balans in vinden anders werkt het op lange termijn niet voor jullie.

Beste gever, de bal ligt in jouw handen

Ik denk dat als jij een echte gever bent, dat de bal dan in jouw handen ligt. Die bal staat bij mij altijd op scherp, want ik trek veel mensen aan met hetzelfde karakter. Sommigen al klaar voor de verandering van hun gedrag en sommigen nog niet.

Het motto dat ik mezelf heb aan geleerd, is: ‘’Je kan een ander niet veranderen, maar jezelf wel. Stoort het je? Doe er dan zelf wat mee!”. Loop je hier ook tegenaan en merk je dat je er in doorslaat? Maak dan regels voor jezelf zodat je jezelf er niet in gaat verliezen.

De volgende regels heb ik voor mezelf ingebouwd. Misschien heb jij er ook wat aan als jezelf erin herkent.

  • Je mag best veel geven, maar sla er niet in door. Blijf jezelf, je bent al leuk genoeg.
  • Bekijk de situatie soms van een afstandje door de ogen van een ander.
  • Neem even wat afstand als je merkt dat je hulp niet ontvangen kan worden.
  • Probeer er samen over te praten, zeker wanneer iemand dicht bij je staat.
  • Geef de ontvanger ook de ruimte om erover na te denken. Verwacht niet meteen enthousiasme als het gaat om hulp aannemen. Bedenk hoe moeilijk jij ontvangen ook vindt of vond.
  • Vat het niet persoonlijk op als iemand jouw hulp niet wil ontvangen.
  • Soms is iemand er gewoon nog niet klaar voor om te ontvangen of wil hij of zij niet geholpen worden. Bedenk dat dat ook goed is.
  • Het belangrijkste vind ik: blijf jouw eigen leven leiden en niet dat van een ander. Hoe lief of leuk die persoon ook is of hoe goed je denkt die persoon te kunnen helpen. Een ieder heeft recht op zijn of haar eigen leven en zorgen. Steunen is prima, maar niet ten koste van jouw leven. Een geboren gever moet deze regel heel goed blijven hanteren.

Ik hoop dat ik jou met dit dit blog heb aangesproken als jij vastloopt op dit stuk. Ook hoop ik dat ik met dit blog mensen wakker schud die zichzelf in mijn verhaal herkennen. Je hoeft jezelf niet te veel te veranderen, geven is iets heel moois. Blijf het ook doen! Maar het valt en staat met de juiste balans. Het is jouw keuze. Doe het op jouw eigen manier en haal er uit wat bij jou past. Wil je wel ondersteuning bij jouw proces, dan kan ik je zeker helpen. Neem dan contact op met MaarOokIk.

Veel succes!

Liefs Debbie Pouwels